بررسی کفایت شاخص‌های روانسنجی مقیاس رضایت در روابط زوجین : روایی،پایایی و ساختار عاملی
کد مقاله : 1133-IRANPA-FULL
نویسندگان:
مریم دردانه *1، رضا چالمه2
1دانشجوی موسسه آموزش عالی فاطمیه (س) شیراز / شیراز / ایران
2مدرس موسسه آموزش عالی فاطمیه (س) شیراز /شیراز / ایران
چکیده مقاله:
مقدمه. رضایت زناشویی یک ارزیابی کلی از وضعیت رابطه زناشویی یا رابطه عاشقانه فرد است. کیفیت یا رضایت به عنوان عاملی در روابط زوجین، می تواند به عنوان میزان صمیمیت، محبت و حمایت متقابل توسط زوجین تعریف شود. هدف از انجام این پژوهش بررسی روایی، پایایی و ساختار عاملی مقیاس رضایت در روابط زوجین (آربانو- کنتراس، ماریا-گارسیا و مارتین-گانزالز، 2017) می‌باشد.

روش. جامعه آماری مورد مطالعه پژوهش، تمامی زوجین شهر شیراز در سال ۱۴۰۰ بودند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده، گروه نمونه ای به حجم ۱۰۰ نفر (12 مرد و 88 زن، با میانگین سنی4/29 سال) انتخاب شدند و فرم فارسی مقیاس رضایت در روابط زوجین (آربانو- کنتراس و همکاران، 2017) توسط گروه نمونه تکمیل شد. روایی این مقیاس با استفاده از روش های تحلیل عوامل اکتشافی و تاییدی بررسی شد. پایایی مقیاس از دو روش آلفای کرونباخ و دونیمه سازی مورد بررسی قرار گرفت.

یافته ها. نتایج تحلیل عاملی با استفاده از روش مؤلفه های اصلی و چرخش واریماکس نشان داد که این مقیاس، از یک عامل کلی رضایت در روابط تشکیل شده است که بیش از 55 درصد از واریانس کل را تبیین می کند. ضریب آلفای کرونباخ و دونیمه سازی برای کل مقیاس به ترتیب برابر با 86/0 و 81/0 بود.

نتیجه گیری. نتیجه نهایی اینکه فرم فارسی مقیاس رضایت در روابط
زوجین، از روایی و پایایی مناسبی در جامعه ایرانی برخوردار است و می‌تواند در موقعیت های پژوهشی، تربیتی و بالینی مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
رضایت در روابط زوجین، زوجین، تحلیل عاملی
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است