همبستگی کانونی ادراکات والدینی و صفات شخصیتی در سرآغاز جوانی
کد مقاله : 1161-IRANPA-FULL
نویسندگان:
حانیه خدادادی1، فرهاد تنهای رشوانلو *2
1گروه روان‌شناسی، موسسه آموزش عالی بهار مشهد، مشهد، ایران
2گروه روانشناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و رواننشاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
چکیده مقاله:
چکیده
مقدمه: والدین به عنوان اولین عامل اثرگذار بر فرایند اجتماعی شدن کودکان، نقش مهمی در رشد و تحول هیجانی و عاطفی آنان ایفا می‌کنند. هدف از پژوهش حاضر بررسی همبستگی کانونی ادراکات والدینی و صفات شخصیتی در سرآغاز جوانی بود.
روش: طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل می‌دادند. با روش نمونه گیری در دسترس 220 نفر از این دانشجویان انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها با مقیاس ادراکات والدینی (رابینز، 1994) و سیاهه شخصیت 10 سوالی(گاسلینگ و همکاران، 2003) و به صورت الکترونیکی انجام شد. تحلیل داده‌ها با همبستگی کانونی و نرم افزار SPSS.25 صورت گرفت.
یافته‌ها: نتایج همبستگی کانونی، پس از بررسی مفروضات، نشان داد که رابطه کانونی ادراکات والدینی و صفات شخصیتی برابر با 40/0 است. بدین معنی که با آگاهی از متغیر کانونی ادراکات والدینی، 16 درصد از تغییرات متغیر کانونی صفات شخصیتی قابل پیش‌بینی است. در تابع ادراکات والدینی، گرمی پدر (60/0-) و در تابع صفات شخصیتی نیز ثبات هیجانی(54/0-) دارای بیشترین وزن بودند.
نتیجه گیری: یافته‌های پژوهش حاضر گویای آن بودند که روابط گرم توام با صمیمت و پذیرش والدین، به ویژه پدران، می‌تواند صفات شخصیتی فرزندان و به ویژه ثبات هیجانی آنان را تبیین کند. بدین معنی که تأثیرات والدین بر شخصیت فرزندان در سرآغاز جوانی نیز ماندگار است.
کلیدواژه ها:
ادراکات والدینی، صفات شخصیتی، سرآغاز جوانی، همبستگی کانونی
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است