بررسی اثربخشی روش درمانی ACT بر بهبود تعاملات مادر و کودک در مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم
کد مقاله : 1184-IRANPA-FULL
نویسندگان:
ساناز زارع زاده *، خلیل اسماعیل پور، جلیل باباپور خیرالدین
روان شناسی،علوم تربیتی و روان شناسی،تبریز،تبریز،ایران
چکیده مقاله:
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش درمانی ACT بر بهبود تعاملات مادر و کودک در مادران کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم انجام گرفته است.
روش: این پژوهش، در چهارچوب طرح تجربی مورد منفرد چند خط پایه اجرا شد. بر اساس تمایل به شرکت در مطالعه و ملاک‌های ورود، سه شرکت‌کننده به روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده مقیاس ارزیابی رابطه مادر ـ کودک (MCRE) بود که در مراحل پیش از درمان (خط پایه)، حین درمان (جلسات دوم، چهارم، ششم و هشتم درمان) و مرحله پیگیری یک‌ماهه، توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد. سپس هر سه شرکت‌کننده طی 8 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. در ادامه، داده‌های به‌دست آمده، با استفاده از محاسبه میانه‌ی موقعیت‌ها و همچنین رسم نمودار و ارزیابی دیداری تجزیه ‌و تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود در مقیاس پذیرش بین مادر و کودک و کاهش میزان طرد کودکان توسط آنان شد. به‌طوری‌که نمرات شرکت‌کنندگان در طی 8 جلسه مداخله و مرحله پیگیری، نسبت به نمرات خط پایه در مقیاس پذیرش افزایش و در مقیاس طرد کاهش یافتند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند در بهبود تعاملات بین مادر و کودک مؤثر باشد.
کلیدواژه ها:
اوتیسم، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، پذیرش، طرد
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است