نقش تشخیصی رشد پس از آسیب، حس انسجام و خِرَدورزی بر پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه در دوران شیوع کرونا ویروس
کد مقاله : 1202-IRANPA-FULL
نویسندگان:
مهری ماندگار *
کارشناس سلامت روان معاونت بهداشتی دانشکده علوم‌پزشکی سیرجان
چکیده مقاله:
هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش تشخیصی رشد پس از آسیب، حس انسجام و خردورزی بر پیش بینی اختلال استرس پس از سانحه در دوران شیوع کرونا ویروس بود. طرح پژوهش، تابع تشخیص دو گروهی بود. جامعه آماری این پژوهش افراد مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهرستان سیرجان در بهار سال 1400 بودند. 200 نفر از این‏ افراد به شیوه نمونه ‏گیری دسترس انتخاب‌ شدند به مقیاس نشانگان اختلال استرس پس از سانحه (MCCP) کینی و همکاران(1988)، سیاهه رشد پس از آسیب(PTGI) تدسچی و کالهون(1996)، پرسشنامه احساس انسجام(SCQ) فلنسبرگ-مدسن و همکاران(2006) و مقیاس خِرَدوزی(WS) اشمیت و همکاران(2012) پاسخ دادند. از بین آنها به این منظور تعداد 100 نفر دارای استرس پس از سانحه و 100 نفر بدون استرس پس از سانحه شناسایی شدند و داده‏های پژوهش به کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 و با استفاده از روش تابع تشخیص(ممیزی) تحلیل شد. نتایج نشان داد که با کمک رشد پس از آسیب، حس انسجام و خردورزی می‌توان اختلال استرس پس از سانحه را پیش‌بینی کرد و تحلیل ممیزی توانست با 79 درصد پیش‏بینی صحیح افراد را به دو گروه با بدون اختلال استرس پس از سانحه طبقه‏بندی نماید. می‌توان نتیجه‏ گیری کرد عواملی همچون رشد پس از آسیب، حس انسجام و خردورزی بر اختلال استرس پس از سانحه تاثیرگذار است. پیشنهاد می‌شود درمانگران بالینی در ارائه راهکارهای کاهش اختلال استرس پس از سانحه در دوران شیوع کرونا ویروس به این عوامل توجه بیش‌تری مبذول نمایند.
کلیدواژه ها:
رشد پس از آسیب، حس انسجام، خردورزی، اختلال استرس پس از سانحه، کرونا ویروس
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است