اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر امید بر ارتقاء خودپنداشت و تعدیل روانسازه های ناسازگار دختران تحت سرپرستی سازمان بهریستی
کد مقاله : 1208-IRANPA-FULL
نویسندگان:
سهیلا ایل *، زینب اکبری گلسفید
ندارد
چکیده مقاله:
مقدمه: دختران تحت سرپرستی سازمان بهزیستی از لحاظ خو‌دپنداشت و روانسازه‌های ناسازگار در وضعیت مطلوب قرار ندارند و نیازمند مداخلات ضروری برای درمان هستند، این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر امید بر ارتقاء خودپنداشت و تعدیل روانسازه‌های ناسازگار این افراد صورت پذیرفت.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی بود. جامعه‌ی آماری را دختران تحت سرپرستی سازمان بهریستی منطقه 5 تهران در سال 1397تشکیل دادند. نمونه‌گیری به روش در دسترس صورت پذیرفت و 40 نفر از این دختران که از نظر درمانگران و بر اساس نتایج جلسه مصاحبه تشخیصی از روانسازه‌های ناسازگار و افت خودپنداشت رنج می‌بردند، انتخاب‌شده‌اند، سپس از روش نمونه-گیری تصادفی ساده برای جایگزینی افراد در گروه‌های آزمایشی و کنترل استفاده شد. از پرسشنامه‌های خود پنداشت و طرح‌واره‌های ناسازگار اولیه یانگ برای اندازه گیری متغیرها استفاده شد و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد.
یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از آن بودند که آموزش تنظیم هیجان مبنی بر مدل گراس در اصلاح روانسازه‌های ناسازگار و ارتقاء خودپنداشت جوانان دارای سوء مصرف مواد اثربخش بود؛ همچنین، این مداخله از بین مولفه‌های روانسازه‌های ناسازگار بر کاهش کمال‌طلبی، نیاز به تایید دیگران و آسیب‌پذیری و از میان مولفه‌های خودپنداشت بر بهبود روابط اجتماعی، ویژگی‌های عاطفی و روانی، ارزش‌های مذهبی و اعتقادات و رهبری و مدیریت جوانان دارای سوء مصرف مواد اثر بخش بود
نتیجه گیری: می‌توان گفت گروه‌درمانی مبتنی بر امید را می توان به عنوان یک مداخله موثر جهت تعدیل خودپنداشت و روانسازه‌های ناسازگار در جمعیت دختران تحت پوشش بهزیستی در نظر گرفت.
کلیدواژه ها:
گروه درمانی مبتنی بر امید، خودپنداشت و روانسازه‌های ناسازگار
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است