رابطه ی کنش وری اجرایی مغز با کمال گرایی در بزرگ سالان
کد مقاله : 1252-IRANPA-FULL
نویسندگان:
زهرا حسین زاده ملکی *1، حدیث کاشی یگانه2، ریحانه قنادجعفری2، زهرا رضائی2، سیدکاظم رسول زاده طباطبائی3، علی مشهدی4
1گروه آموزشی روانشناسی. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی. دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد. ایران
2گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
3گروه آموزشی روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4استاد گروه آموزشی روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
چکیده مقاله:
مقدمه: کمال گرایی با استانداردهای بسیار بالا برای عملکرد، که با گرایش برای ارزیابی بیش از حد انتقادی از رفتار خود، همراه است، شناخته می شود. در حالی که کمال گرایی به عنوان یک تمایل منحصر به فرد و متمرکز بر جنبه های درون فردی معرفی شد، پژوهش های اخیر آن را یک ساختار چندبعدی توصیف کرده و بر اهمیت فرآیندهای شناختی مغز در تداوم آن تاکید دارند. بررسی ارتباط مؤلفه های کنش وری اجرایی که به فعالیت های عالی شناختی مغز معطوف است، با کمال گرایی در بزرگ سالان، نتایج یکسانی را فراهم نیاورده است. از این رو، هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی کمال گرایی و کنش وری اجرایی در بزرگ سالان بود.
روش: جامعه آماری پژوهش حاضر شامل بزرگ سالان شهر مشهد بود. 160 شرکت کننده در این مطالعه از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه کمال گرایی هیل و پرسشنامه نارساکنش وری بارکلی - نسخه بزرگسال (BDEFS-LF) استفاده شد.
یافته ها: نتایج حاصل از همبستگی پیرسون نشان داد که بین کمال گرایی و نارسایی در مؤلفه ی خودنظم جویی هیجان ( 0.01>p) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد.
نتیجه گیری: یافته های این پژوهش، ضرورت طراحی و ارائه ی مداخله، جهت ارتقاء خودنظم جویی هیجان در افراد کمال گرا و آن هایی که در معرض این خطر قرار دارند را برجسته نمود.
کلیدواژه ها:
کمال گرایی،کنش وری اجرایی، بزرگ سال
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است