مقایسه تجربیات آزاردیدگی در زنان دارای شاخص توده بدنی بالای مبتلا و غیر مبتلا به اختلال خوردن
کد مقاله : 1255-IRANPA-FULL
نویسندگان:
عارفه حمیده مقدم1، عباس ابوالقاسمی *2، موسی کافی ماسوله2، مرجان مهدوی روشن3
1دانشگاه گیلان، رشت ایران
2دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران
چکیده مقاله:
مقدمه: شیوع چاقی و اضافه‌وزن مسئله‌ای نگران‌کننده برای سلامت جامعه است. ابتلا به اختلال‌های پرخوری و پراشتهایی عصبی نیز با شاخص توده بدنی بالا همبودی زیادی دارند، اما بسیاری از عوامل دخیل در ابتلا به آن‌ها ناشناخته باقی مانده‌اند و شناخت عوامل زمینه‌ساز اختلال‌های خوردن می‌تواند به پیشگیری و درمان آن‌ها کمک ‌نماید. در همین راستا هدف پژوهش حاضر مقایسه تجربیات آزاردیدگی در زنان دارای شاخص توده بدنی بالای با و بدون اختلال خوردن بود.
روش: این پژوهش توصیفی، با طرح علی‌ مقایسه‌ای بود. جامعه پژوهش را زنان دارای اضافه‌وزن و چاق با و بدون اختلال خوردن مراجعه-کننده به کلینیک‌های تغذیه رشت در سال 1400 تشکیل دادند. نمونه پژوهش شامل 127 زن دارای اضافه‌وزن و چاقی (58 زن با اختلال خوردن و 69 زن بدون اختلال) مراجعه‌کننده به کلینیک بعثت شهر رشت و یک مطب مشاوره تغذیه بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه تشخیصی اختلالات خوردن استیک و همکاران(2000) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی برنستاین و همکاران(2003) استفاده شد. داده‌ها به وسیله تحلیل واریانس یک و چندمتغیری تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد دو گروه از نظر تجربیات آزاردیدگی تفاوت معنی‌داری دارند و تجربیات آزاردیدگی در زنان با اختلال خوردن بیش از زنان غیرمبتلا است. 23/1 درصد از واریانس آزاردیدگی از طریق تفاوت‌های بین گرو‌هی تبیین می‌شود.
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، تجربیات آزاردیدگی نقش مهمی در ابتلا به اختلال‌های خوردن دارند و با طراحی برنامه‌های درمانی با هدف کاهش پیامدهای آزاردیدگی می‌توان در حیطه پیشگیری و درمان اختلال‌های خوردن اقداماتی انجام داد.
کلیدواژه ها:
آزاردیدگی، اختلال خوردن، شاخص توده بدنی، زنان
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است