ترومای فقدان بر اثر بیماری همه‌گیر کووید-19 و کارکردهای اجرایی: نقش تعدیل‌کننده تاب‌آوری
کد مقاله : 1386-IRANPA-FULL
نویسندگان:
زینب گلچهره رحیمی1، سعید دباغ قزوینی *2، هایده چراغعلی گل3
1دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
2دانشکده روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
3دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
چکیده مقاله:
داغدیدگی در پی از دست دادن یک عزیز در اثر بیماری همه‌گیر کووید-19 که به دلیل ایجاد شرایط غیرعادی از زمان تشخیص بیماری تا خاکسپاری و مراسم‌های عزاداری، فرآیند سوگواری طبیعی را مختل ساخته و می‌تواند به بروز نشانگان تروما و در پی آن سایر اختلالات خلقی و شناختی منجر شود. مطالعه‌ی علی-مقایسه‌ای حاضر با هدف مقایسه‌ی کارکردهای اجرایی (حافظه‌ی‌کاری، بازداری پاسخ) در افراد سوگوار و غیرسوگوار با نقش تعدیل‌گری تاب‌آوری انجام شد. بدین منظور 52 نفر از کسانی که طی 6 ماه گذشته یکی از بستگان درجه یک خود را در اثر پاندمی کووید-19 از دست داده بودند و 61 فرد عادی که چنین تجربه‌ای را نداشتند، توسط آزمون‌های حافظه‌ی‌‌کاری N-Back، استروپ تغییریافته و مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون مورد ارزیابی قرار گرفتند. پس از تعدیل نمرات تاب‌آوری توسط آزمون تحلیل کوواریانس، نتایج حاکی از آن بود که افراد سوگوار حافظه‌ی‌کاری و بازداری پاسخ ضعیف‌تری از افراد غیرسوگوار داشتند. از دست دادن بستگان درجه یک توسط بیماری همه‌گیر کووید-19 که می‌تواند منجر به شکل‌گیری تروما در بازماندگان شود، موجب کاهش ظرفیت کارکردهای اجرایی حتی پس از گذشت ماه‌ها از زمان بروز حادثه شود.
کلیدواژه ها:
تروما، پاندمی کووید-19، کارکردهای اجرایی، حافظه‌ی‌کاری، بازداری پاسخ، تاب‌آوری
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است