آیا مرگ نزدیکان بر اثر بیماری کووید-19 تاب‌آوری بازماندگان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟
کد مقاله : 1430-IRANPA-FULL
نویسندگان:
زینب گلچهره رحیمی1، سعید دباغ قزوینی *2، هایده چراغعلی گل3
1دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
2دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
3دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
چکیده مقاله:
تاب‌آوری نوعی مکانیسم سازش مثبت است که جنبه حفاظتی داشته و در مواقع برخورد با چالش‌های اجتماعی، عاطفی یا مادی بازگشت به تعادل مجدد در زندگی را تسهیل می‌کند و منجر به کسب سازگاری بعد از ضربه‌های روانی، استرس‌ها و شرایط نامطلوب می‌شود. سوگ یا فقدان یکی از نزدیکان، احساسات مختلفی چون اندوه و خشم ایجاد می‌کند و می‌تواند به عنوان یک ضربه روانی و یک عامل استرس‌زای شدید تلقی شود. بیماری همه‌گیر کووید-19 که بعد از سال 2020 میلادی زندگی مردم کشورهای جهان را تحت تاثیر قرار داده است، بسیاری از خانواده‌ها را با سوگ عزیزان مواجه ساخته است. سوگ بر اثر بیماری کووید-19 به دلیل ایجاد شرایط غیرعادی از زمان تشخیص بیماری تا زمان خاکسپاری و مراسم غیرمعمول عزاداری، می‌تواند فرایند سوگ طبیعی و عوامل موثر بر این فرآیند، از جمله تاب‌آوری افراد سوگوار را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش علی-مقایسه‌ای حاضر با هدف مقایسه‌ی مولفه‌ی تاب‌آوری میان افراد سوگوار و غیرسوگوار صورت گرفت. بدین منظور 65نفر از کسانی که طی 2 ماه اخیر یکی از عزیزان خود را بر اثر بیماری کووید-19 از دست داده بودند و 65نفر از کسانی که چنین تجربه‌ای نداشتند، توسط مقیاس تاب‌آوری کانر-دیویدسون مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته‌ها پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها توسط آزمون مقایسه‌ی میانگین‌های دو گروه مستقل نشان داد افراد سوگوار تاب‌آوری پایین‌تری از افراد غیرسوگوار داشتند. این نتایج بیانگر این است که سوگ یا از دست دادن عزیزان بر اثر بیماری همه‌گیر کووید-19 می‌تواند تاب‌آوری افراد در تحمل سوگ یا گذراندن فرآیند طبیعی سوگ را کاهش دهد.
کلیدواژه ها:
تروما، پاندمی کووید19، سوگ، تاب‌آوری
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است