نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی در رابطه بین کیفیت زندگی و سلامت روان دانشجویان
کد مقاله : 1466-IRANPA-FULL
نویسندگان:
علی عیسی زادگان1، فاطمه تاجیک *2، ساجده موحد نژاد3
1گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3دانشگاه ارومیه،ارومیه، ایران
چکیده مقاله:
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساختاری سلامت روان و کیفیت زندگی در دانشجویان با نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی انجام‌ گرفت.
روش: روش اجرای این پژوهش توصیفی (غیرآزمایشی) و طرح پژوهش، همبستگی و از نوع معادلات ‌ساختاری بود. کلیه دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی شهر تهران درسال‌تحصیلی 1400-99 به تعداد 3700 نفر، جامعه آماری این پژوهش را تشکیل می‌دادند. روش نمونه‌گیری، دردسترس بود و 201 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از مقیاس‌ سلامت عمومی گلدبرگ (1987)، مقیاس کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (1996) و مقیاس نسخه دوم پرسش نامه پرسش نامه پذیرش و عمل بوند (2007) استفاده ‌شد. در مطالعه حاضر، به منظور آزمون روابط ساختاری بین سلامت روان، کیفیت زندگی و انعطاف پذیری روان شناختی از روش آماری مدل‌یابی معادلات ساختاری و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم افزار Amos استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که کیفیت زندگی بر انعطاف پذیری روان شناختی اثر مستقیم دارد و انعطاف پذیری روان شناختی بالا نیز برکاهش نشانه های آسیب روانی و افزایش سلامت عمومی اثر مستقیم می گذارد. همچنین کیفیت زندگی با واسطه‌ی انعطاف پذیری روان شناختی بر روی سلامت عمومی اثر غیر مستقیم می گذارد.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر از نقش میانجی انعطاف پذیری روان شناختی در رابطه ساختاری کیفیت زندگی و سلامت روان دانشجویان حمایت می‌کند.
کلیدواژه ها:
سلامت روان، کیفیت زندگی، انعطاف پذیری روان شناختی، دانشجویان
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است